Скарб, які трэба захоўваць. 21 лютага — Міжнародны дзень роднай мовы

Кожны год 21 люта га ў свеце адзначаецца Міжнародны дзень родна й мовы. У кантэксце гэта й важнай даты , хацелася б асабліва падкрэсліць значнасць беларускай мовы – жывой, мел агучнай , глыбокай, часам , на жаль, недаацэненай . Родная мова – гэта не проста набор гукаў і слоў. Гэта ключ да культуры і гісторыі. Праз мову мы пазнаем мудрасць продкаў, даведваемся пра нашы карані, традыцыі, звычаі. Беларуская мова захоўвае ў сабе тысячагадовую гісторыю, адлюстроўваючы самабытнасць беларускага народа, яго песні, казкі, легенды. Родная мова – гэта аснова нацыянальнай ідэнтычнасці, тая нябачная нітка, якая злучае людзей у адно цэлае, фарміруючы пачуццё належнасці да сваёй нацыі. Родная мова – гэта сімвал суверэнітэту і самастойнасці, адзін са сталпоў незалежнай дзяржавы. Яе развіццё і актыўнае выкарыстанне сведчаць пра сілу і жыццяздольнасць нацыі. Ва ўмовах глабалізацыі беларуская мова, незважаючы на сваю прыгажосць і багатую гісторыю, сутыкаецца з шэрагам выклікаў. Таму ў Міжнародны дзень роднай мовы важна нагадаць сабе і іншым, што беларуская мова – гэта наш гонар. Гэта мова класікаў беларускай літаратуры – Янкі Купалы, Якуба Коласа, Максіма Багдановіча, мова, на якой гучалі самыя шчырыя і глыбокія думкі пра Беларусь. Захаванне беларускай мовы – гэта задача кожнага беларуса. Гэта не толькі адказнасць перад мінулым, але і інвестыцыя ў будучыню. Калі мы гаворым, чытаем, пішам па-беларуску, мы падтрымліваем яе жыццё, спрыяем яе развіццю і перадачы будучым пакаленням.